|
ból występujący po urazie nerwu, mający charakter parzący. Odczuwane są jako bóle rozlane na większym obszarze, niż jeden nerw. Dolegliwość łagodzi wilgoć i zimno, a nasila ucisk skóry. Przyczyną kauzalgii jest prawdopodobnie mechanizm „krótkiego spięcia” – przechodzenia bodźców z włókien czuciowych na włókna autonomiczne i odwrotnie. |
|
|
zob. krzywizny kręgosłupa. |
|
ch. reumatyczne: choroby układowe, zapalne tkanki łącznej o nieznanej przyczynie. Może obejmować mięśnie, stawy (np. RZS), naczynia wewnętrzne, skórę. |
|
wyrównywanie przez organizm jego braków (np. skrócenie jednej z kończyn może zostać wyrównane przez końskie ustawienie stopy w stawie skokowo-goleniowym. |
|
kontralateralne ćwiczenia |
|
ćwiczenia wykonywane w celu uzyskania napięcia mięśniowego w kończynie, w której bezpośrednie działanie jest niemożliwe, np. z powodu unieruchomienia w gipsie. Wykonuje się ruchy kończyną przeciwną z maksymalnym oporem. Są to ćwiczenia synergistyczne. |
|
potocznie nazywane "korzonkami" - zob. nerwy kręgosłupa. Zob. korzeń ruchowy. |
|
korzenie przednie kręgosłupa |
|
od rdzenia kręgowego (głównego nerwu, biegnącego wewnątrz kręgosłupa) odchodzą na każdym poziomie kręgosłupa, z pomiędzy kręgów, korzenie nerwowe - popularnie zwane korzonkami. Korzenie odchodzą parami, przy czym jeden korzeń jest ruchowy (odpowiada za ruch), a drugi czuciowy (przenosi bodźce czuciowe) - zob. nerwy kręgosłupa. Określenie L5 oznacza piąty (najniższy) kręg lędźwiowy - miejsce odejścia korzenia nerwowego. |
|
popularna nazwa korzeni nerwowych - nerwów rdzeniowych odchodzących od rdzenia kręgowego na boki z każdego segmentu kręgosłupa. Zob. nerwy kręgosłupa. Zob. też choroba przeciążeniowa kręgosłupa. |
|
więcej na ten temat proszę zobaczyć w dziale TERAPIA McKENZIEGO/ O metodzie. |
|
kość guziczna, kręgosłup guziczny, ostatni (najniższy) odcinek kręgosłupa zbudowany z 3-5 kręgów razem zrośniętych. Brak dysków. Często ulega uszkodzeniu (złamaniu) przy upadku na pośladki (poślizgnięcie się, upadek ze schodów) co jest przyczyną późniejszych dolegliwości. Więcej na ten temat proszę zobaczyć w dziale TERAPIA McKENZIEGO/ O metodzie. |
|
więcej na ten temat proszę zobaczyć w dziale TERAPIA McKENZIEGO/ O metodzie. |
|
więcej na ten temat proszę zobaczyć w dziale TERAPIA McKENZIEGO/ O metodzie. |
|
5 kręgów tworzących odcinek lędźwiowy kręgosłupa od kręgu L1 (pierwszego, najwyższego kręgu lędźwiowego) do L5. Ostatni (najniższy) kręg L5 styka się z pierwszym kręgiem krzyżowym S1. Zob. kręgosłup. Więcej na ten temat proszę zobaczyć w dziale TERAPIA McKENZIEGO/ O metodzie. |
|
więcej na ten temat proszę zobaczyć w dziale TERAPIA McKENZIEGO/ O metodzie. |
|
kręgi w odcinku szyjnym kręgosłupa |
|
więcej na ten temat proszę zobaczyć w dziale TERAPIA McKENZIEGO/ O metodzie. |
|
więcej na ten temat proszę zobaczyć w dziale O METODZIE. Rysunki, animacja i tekst będą gotowe w połowie maja. Zapraszam. |
|
więcej na ten temat proszę zobaczyć w dziale TERAPIA McKENZIEGO/ O metodzie. |
|
więcej na ten temat proszę zobaczyć w dziale TERAPIA McKENZIEGO/ O metodzie.
|
|
przerwa w kości łuku kręgowego (w okolicy pomiędzy wyrostkami stawowymi) występująca najczęściej w najniższym kręgu lędźwiowym L5. Przerwa ta jest zabliźniona (wypełniona) jedynie tkanką łącznotkankową (a nie kością). Przy zadziałaniu obciążających sił zewnętrznych przekraczających wytrzymałość tego zespolenia (wypełnienia) dochodzi do przemieszczenia się kręgu i powstania kręgozmyku. Zob. kręgozmyk. |
|
spondylilisthiesis, przemieszczenie ku przodowi określonego kręgu wraz z całą kolumną kręgosłupa leżącą nad nim. Powstaje wskutek istnienia szczeliny łuku kręgu w miejscu styku wyrostków górnego i dolnego, najczęściej w dolnym odcinku kręgosłupa lędźwiowego. Kręgozmyk może, ale nie musi, być przyczyną dolegliwości bólowych (bóle promieniują do kończyn dolnych i nasilają się przy siadaniu i wstawaniu. Określenie „kręgozmyk L5/S1” oznacza, że nastąpiło przesunięcie całej kolumny kręgosłupa powyżej kręgu S1: kręg S1 pozostał na swoim miejscu, a cała kolumna kręgosłupa począwszy od kręgu L5 (wraz ze wszystkimi kręgami leżącymi wyżej) przesunęła się. Może wystąpić, choć znacznie rzadziej, przemieszczenie kręgu wraz z całą kolumną nad nim ku tyłowi. Zob. tyłozmyk. |
|
„przedni” oznacza, że jest to typowy kręgozmyk do przodu. Zob. kręgozmyk. |
|
to fizjologiczne (tzn. naturalne) wykrzywienia kręgosłupa widoczne patrząc na kręgosłup z boku. [Patrząc na kręgosłup z przodu lub z tyłu, powinien on być zupełnie prosty. Jeśli jest wygięty oznacza to, że ma krzywizny patologiczne (tzn. chorobowe) i takie wygięcie nazywa się skoliozą lub skrzywieniem bocznym. Zob. skolioza.] Wyróżnia się trzy podstawowe krzywizny: lordoza lędźwiowa (dolny odcinek lędźwiowy kręgosłupa), lordoza szyjna (górny odcinek szyjny kręgosłupa) – są to wygięcia ku przodowi oraz kifoza piersiowa (jest to środkowy odcinek kręgosłupa) – wygięcie do tyłu. U noworodka jest tylko jedna krzywizna - patrząc z boku, jest to jedno wygięcie (jeden łuk) skierowane wypukłością tyłu. Kiedy dziecko zaczyna przyjmować postawę pionową (uwaga: nie zmuszać dziecka do zbyt wczesnego przyjmowania takiej postawy, bo może to być przyczyną chorobowych skrzywień kręgosłupa) zaczyna kształtować się pierwsza krzywizna kręgosłupa. Górna część kręgosłupa, w wyniku ciężaru głowy, zaczyna wyginać się do przodu i tak powstaje pierwsza krzywizna i odcinek szyjny (jest to tzw. krzywizna szyjna, wygięcie do przodu, zwane lordozą szyją. Potem powstają jeszcze dwie krzywizny: drugie wygięcie do przodu - w odc. lędźwiowym - zwane lordozą lędźwiową. Trzecia krzywizna jest w odcinku piersiowym. jest to wygięcie do tyłu (minimalny garb) nazywane kifozą piersiową. Nie dbając o utrzymanie prawidłowej (wyprostowanej) postawy czyli tzw. prostych pleców (co może zaistnieć zarówno wskutek wymuszonych sytuacji w pracy jak i niedbałej sylwetki -garbienia się) - powodujemy zmianę tych krzywizn określaną jako spłycenie, spłaszczenie, zanik lub zniesienie lordozy, albo wobec kifozy - odwrotnie - pogłębienie jej. Krzywizna lordozy może nawet zmienić swoje fizjologiczne wygięcia z wygięcia do przodu na przeciwne - wygięcie do tyłu, jak to ma miejsce w kifozie. Wówczas określane jest to jako "kifotyzacja" lordozy. Wszystkie te zaburzenia naturalnych kształtów (krzywizn) powodują mechaniczne zmiany strukturalne: na zewnątrz - przeciążenia więzadeł, a wewnątrz kręgosłupa - przemieszczenia jądra miażdżystego wewnątrz dysków. Wszystkie te zmiany powodują mechaniczne uszkodzenia, a w ich następstwie przyspieszają zmiany zwyrodnieniowe i dolegliwości bólowe. |
|
|
|
|
|